งานเกษียณอาจารย์ก้อย+อาจารย์นิ

เรือนจุฬานฤมิตในเย็นวันศุกร์สิ้นเดือนที่ฝนตกหนักวันนี้

ทุกคนดูรู้จักกันไปหมด
แม้ว่าฉันเองจะไม่ได้รู้จักเขาไปทั้งหมด
แต่ก็รู็สึกได้ถึงความอบอุ่นที่เกิดขึ้นอบอวลในงาน
มีคนบอกว่าเหมือนงาน TALA แต่เป็นแบบที่อบอุ่นกว่า น่ารักกว่า
ฉันไม่เคยไปงานTALAหรอก
แค่นึกภาพว่ามันคงรวมเอาภูมิสถาปนิกทั่วฟ้าเมืองไทยไว้

แต่งานนี้ดูเป็นยิ่งกว่านั้น

ฉันเพิ่งได้รู้ก็วันนี้
ว่าอ.ก้อยกับอ.นิไม่ได้จบแลนด์ แต่จบเต็ก
แกเป็นเพื่อเตรียมอุดมห้องเดียวกัน จบมาเข้าถาปัตย์ฯจุฬาฯพร้อมกันตอนปี2516
เลือกเรียนวิชาเลือกแลนด์กับอ.เดเหมือนกัน
ถูกอ.เดจีบเป็นอาจารย์เพื่อเปิดภาควิชาแลนด์
จบมาไปต่อโทแลนด์ตปท.ในเวลาไล่ๆกัน
แล้วก็กลับมาเป็นอาจารย์ตั้งแต่ปี 2525 พร้อมกัน
รวมถึงยังท้องในเวลาใกล้ๆกันอีกด้วย
แกสองคนคงสนิทกันมากยิ่งกว่ามาก กว่าที่เราจะสัมผัสได้

ครั้งนั้นภาควิชามีอาจารย์ผู้ใหญ่เพียง 3 ท่าน คืออ.เดชา อ.กี และ อ.กนก
(ทั้งสามท่านยังสอนอยู่จนทุกวันนี้)
กับโต๊ะในตำนานตัวที่อยู๋ในห้องภาค
เป็นโต๊ะตัวเดียวที่ใช้ประชุมภาควิชาตั้งแต่วันแรกๆ
และยังคงอยู่กับภาคมาจนถึงวันนี้

อาจารย์ทั้งสองท่านสอนเด็นแลนด์รุ่นแรกของจุฬาฯ
รุ่นแรกของประเทศ
อ.ก้อยบอกว่า
“อังคาร-ศุกร์ อังคาร-ศุกร์ อังคาร-ศุกร์ อย่างนี้ล่ะค่ะ (ยิ้ม)
33 ปี มาจนถึงวันนี้
ที่จะเรียกได้ว่าเป็นวันศุกร์สุดท้ายของการทำงาน full time”

แกบอกว่าตลอดชีวิตการทำงาน ระบบราชการ/ภาควิชา/จุฬาฯ ฯลฯ
ทำให้แกเหนื่อยและท้อบ้าง
กับการต้องอดทนในเรื่องต่างๆ
แต่ทุกๆครั้ง แกจะคิดว่า แกเป็นครู
งานหลักของแกคือการสอน
แกมาคณะเพื่อสอน
เพื่อถ่ายทอดวิชาความรู้ที่แกมีให้นิสิต
คิดแบบนี้ปัญหาอื่นๆที่กวนใจก็จะถูกยกไปวางข้างๆจนหมด

แทบจะพูดได้ว่าวงการภูมิสถาปนิกที่เกิดขึ้นในประเทศเราตอนนี้
แกมีส่วนร่วมบุกเบิก ก่อร่างสร้างมา
จากวันที่ยังไม่มีอะไรเลยจริงๆ
จากวันที่ต้องเตรียมการสอนสำหรับ 8 ชม. เพื่อสอน 2 ชม.
แล้วพูดได้จริงๆเพียงชม.ครึ่ง ก็ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว
จนถึงวันนี้ ที่จะให้พูด 2 ชม. พูดได้ 4 หรือมากกว่า
และสไลด์เดียวกันนี้ที่เล่าได้ในทุกๆวิชา🙂

นี่คงเป็นเหตุผลที่อาจารย์อาวุโสหลายๆท่านยังคงสอนอยู่ไม่ยอมหนีไปไหน
แล้วเราก็ไม่อยากปล่อยแกไปด้วย
ยิ่งอยู่นาน ยิ่งมากประสบการณ์ ยิ่งทรงคุณค่า

ฉันโชคดีจริงๆที่ได้มีโอกาสใกล้ชิดอาจารย์น่ารัก 2 ท่านนี้
ศิษย์ทุกคนที่กลับมากราบอาจารย์ในวันนี้ก็คงรู้สึกไม่ต่างกัน

:’)

ปล. น่าคิดว่า ง า น ส อ น นั้นมีดีอะไร?
ที่ทำให้คนเป็นอาจารย์ผูกอยู่กับมันได้นานถึงเพียงนี้

มันน่าลองซักทีจะดีมั้ยนะ?

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s