เดิน

ฉันเริ่มฝึกที่จะเดินมากๆตั้งแต่ที่รู้ตัวว่าจะไปเดินที่เนปาล

พยายามเดินจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งแทนการนั่งรถ
เริ่มจากไม่ไกลมาก จนไกลขึ้นเรื่อยๆ

แล้วพอไปเนปาล
การเดิน 9 วันข้ามสันเขาและหุบห้วย
ผ่านภูผาเป็นสิบๆลูก
วันแรกมันเหนื่อยมาก
เราทุกคนท้อแท้ที่จะคิดว่านี่เพิ่งวันแรก
และยังเหลืออีกแปดวัน กับการเดิน เดิน เดิน เดิน แล้วก็เดิน
แต่ทุกๆวันที่ค่อยๆผ่านไปทำให้เราเริ่มท้อน้อยลง
เราเหมือนเด็กเล็กที่เพิ่งเริ่มหัดเดินอีกครั้ง
เรียนรู้ที่จะเดินในทางแบบต่างๆด้วยเทคนิคส่วนบุคคล
เราเริ่มสนุกและซึมซับทัศนียภาพระหว่างทางมากขึ้น
ทุกวินาทีที่ผ่านมีค่ามากกว่าเงินทอง
เพราะคือประสบการณ์เปิดโลก
เป้าหมายที่เราเดินทางไปถึงเหมือนเป็นอีกโลกหนึ่ง
มันเป็นการ เ ดิ น ทาง ที่มหัศจรรย์มากจริงๆ

รู้ตัวอีกทีฉันก็ชอบการเดินมาก

เวลาคนอื่นถามว่า “ไปไง?”
เราตอบว่า “เดินไป”
แล้วเค้าสบประมาทด้วยความเป็นห่วงว่า “ไหวหรอ? ไกลนะ”
ภาพการเดินข้ามเขาในเนปาลก็จะผุดขึ้นมาในหัว
ก่อนจะตอบว่า
“ไหวค่ะะ”
พร้อบกับคำสร้อยในใจ -เขาเป็นลูกๆก็ข้ามมาแล้ว แค่นี้จิ๊บๆ-

ถ้าการขับรถเป็น Therapy ของแจส
การเดินก็คงเป็น Therapy ของฉันเหมือนกัน

มัน ฟรี ง่าย และสบายใจ
ฉันไม่ได้ต้องการเดินกับใคร
หลายๆทีที่รู้สึกดีกว่าเวลาเดินคนเดียว
เหมือนเป็นช่วงเวลามีค่าที่ได้ทบทวนความคิดความอ่านของตัวเอง
การได้เดินช้าๆในตอนที่มีเวลามากๆเป็นความสุขอย่างยิ่ง

การเดินทำให้ฉันค้นพบอะไรหลายๆอย่าง
ทั้งกับตัวเอง และ กับโลกภายนอก
สิ่งแวดล้อม และ อีกหลายชีวิตอื่นๆในสังคม

ล่าสุด
ฉันเดินช้ามากๆ หลังจากเจอเรื่องที่ทำให้รู้สึกหนักอึ้ง
ฉันพบว่าเมื่อไม่มีสติ ควรจะเดินช้าๆ
เมื่อไม่มีแรง เราจะเดินช้าลง
เมื่อไม่มีสติและไม่มีแรงพร้อมๆกัน เราจะเดินช้ามาก
เมื่อข้ามถนน ควรจะมีสติ
เมื่อข้ามถนน ไม่ควรจะเดินช้า
สรุปได้ว่า…เมื่อไม่มีสติและไม่มีแรง ไม่ควรข้ามถนน

แต่ฉันก็ข้ามนะ 55

แล้วเมื่อกลับถึงบ้าน
ก็เหมือนฉันได้โยนหินในใจทิ้งออกไปตลอดทางที่เดิน
การเดินช่วยบรรเทาความรู้สึกหนักอึ้งนั้นออกไปได้มาก
ครั้งนี้ฉันเป็นหนี้มันนะ

ตอนนี้หัวใจของฉันนับวันเฝ้ารอ
ที่จะออกไปเดินในต่างที่ต่างถิ่น
หลีกหนีจากเมืองกรุงวุ่นวายนี้

ออก เ ดิ น ทางเปิดโลกอีกครั้ง

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s