what i need from my job//เรื่องราวสะเทือนใจจากร้านดอกไม้ที่ไร้กุหลาบ

หลังจากเริ่มทำงานกับBIG Trees ได้ซักพัก
พี่ปุ้มก็พูดว่า

” อย่าพึ่งรีบไปสมัครออฟฟิศนะคะ อย่าพึ่งรีบหนีไปไหน
กำลังเข้ากันได้ดี ” :))

– เ ข้ า กั น ไ ด้ ดี –
อืมม ฉันก็รู้สึกอย่างนั้น

ฉันเคยบอกเจมส์ว่า ฉันอยากรวย
อยากทำงานอะไรก็ได้ที่รวย
รวยแล้วก็จะได้มีเงินไปเที่ยวได้มากๆอย่างที่อยากไป

แต่มาถึงตอนนี้

ฉันบอกเจมส์อีกครั้ง ว่าฉันเปลี่ยนใจแล้วล่ะ

 

ถ้ามันจริงอย่างที่สตีฟจ็อบส์บอก
ว่าเราจะต้องใช้เวลาอยูู่กับงานไปอีกกว่าค่อนของชีวิต

มนุษย์คงไม่ได้ต้องการงานที่มีคุณสมบัติเพียงแค่ “ทำให้เรา ร ว ย” อย่างเดียว

,,, เรามีชีวิตอยู่เพื่อแสวงหาความสบายใจ ,,,
ฉันคิดอย่างนั้นมาตลอด เพราะสำหรับฉันมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ

สำหรับช่วงชีวิตในวัยเบญจเพส
“งาน” อย่างที่ฉันปราถนา จะต้องมีคุณสมบัติดังนี้
1. เนื้องานทำแล้วสบายใจ+ภูมิใจ
2. ไม่น่าเบื่อจำเจ
3. ได้รู้จักผู้คนหลากหลาย
4. มีผลตอบแทนเพียงพอกับการดำรงชีวิต/ให้แม่เดือนละหมื่นเท่าเดิม/ไปเที่ยวตปท.ได้ปีละครั้ง
5. เจ้านาย+ผู้ร่วมงานใกล้ชิดเห็นค่าของเรา และคุยกันรู้เรื่อง
6. ยืดหยุ่นเรื่องเวลา มีเวลาเหลือให้ได้ทำอย่างอื่นที่อยากทำ

การทำงานกับบิ๊กทรีทำให้ฉันรู้สึกอย่างนั้นได้ทั้งหมด
และหากว่าฉันจะเปลี่ยนงาน
นี่ก็คงจะเป็นเกณฑ์ใสำหรับการเลือกงานทุกงานต่อไปในอนาคต
(ดูว่าชีวิตจะเลือกได้นะ55)

 

เธอโชคดีมากจริงๆ พัชรา!!

 

 

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

 

 

ช่วงอาทิตย์สงกรานต์ที่ผ่านมาเราสามแม่ลูกถูกหนังญี่ปุ่นมอมเมาเละเทะ
(ไม่ใช่หนังอย่างว่านะ)
ไม่เป็นอันทำอะไรที่มีประโยชน์อื่นๆ55

แม้ว่าจะเป็นเรื่องที่เคยดูแล้ว
แต่ก็ยังดูได้อีก
และยังรู้สึกประทับใจได้อีก

ในเรื่องมีฉากนึง
นางเอกเข้าไปเรียกพ่อกับร่างที่หัวใจหยุดเต้นในห้องผ่าตัด

มันทำให้ฉันนึกถึงวันนั้นของพ่อ
มันเหมือนกันมากๆ
ต่างกันเพียงแค่พ่อนางเอกไม่ตาย 
จู่ๆหัวใจที่หยุดเต้นไปก็กลับมาเต้นอีกครั้ง

แต่พ่อไม่กลับมาแล้ว

แม้ว่าฉันจะเรียกดังซักแค่ไหน

ถึงจะรู้สึกสะเทือนใจ
แต่ก็ไม่มีน้ำตาจากฉันแม้แต่น้อย

ฉากที่ทำให้ฉันร้องไห้กลายเป็นฉากที่ชิสึกุจับมือพ่อของเค้า
แล้วพูดว่าขอบคุณนะคะพ่อ

สองมือน้อยๆของชิสึกุตัวเล็ก
แววตาใสซื่อแต่แฝงแววความฉลาดเกินเด็ก
เต็มไปด้วยความเข้าใจในเหตุผลของผู้ใหญ่
สะท้อนความรู้สึกขอบคุณทั้งที่เจ็บกับความจริง

เมื่อคนที่ตัวเองเรียกว่าพ่อ รัก และดูแลกันและกัน มาตลอดชีวิต
กลายเป็นคนที่ไม่ใช่พ่อแท้ๆ

แต่เธอก็มีความคิด และฉลาดพอ
ที่จะมองข้ามความผิดของการปิดบังเรื่องสำคัญนั้น
โดยหันไปให้ความสำคัญกับความรักความผูกพันที่สองพ่อลูกมีต่อกัน

และเอ่ย”ขอบคุณ” ให้กับทุกสิ่งทุกอย่างที่พ่อทำให้เธอตั้งแต่เกิด
อย่างไม่มีคำถามเคลือบแคลงเกี่ยวกับเหตุผลอื่นใด

 

 

 

ถ้ามีใครให้แนะนำซีรี่ส์ดีๆซักเรื่อง
ฉันคงแนะนำเรื่องนี้
“The Flowershop Without Rose”

: ))

 

 

 

 

 

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s