80 วันรอบโลก

เห้ย ฉันจะไปปปปปปปปปปปปปปปปปปป

แต่ฉันจะดีพอมั้ย
เค้าจะเลือกฉันได้อย่างไร
ท่ามกลางคลื่นมหากระดาษที่เค้าจะได้รับ

เค้าจะเลือกฉันได้อย่างไร

โอกาสช่างน้อยนิด
ไม่ต่างจากเม็ดทรายเม็ดเดียวที่มาร์กไว้แล้วโยนไปในมหาสมุทร
..เว่อร์ไปหน่อย

แรกทีเดียวที่เห็นข้อความโปรโมต ฉันอยากไปจนใจสั่น
แต่พอเริ่มมีสติก็รู้สึกได้ว่าจะตื่นเต้นทำไม
เราไม่ได้อยู่แล้ว
ก็คงส่งตั้งเยอะตั้งแยะ

ต้องมีคนที่ดีกว่าเรา เก่งกว่าเรา หน้าตาดีกว่าเรา สมัครไปมากมาย

โอกาสแทบเป็น0.000001
หรือน้อยกว่านั้นอีก

 

แต่จู่ๆคิดกับชื้อก็มาพูดฉันด้วยประโยคเดียวกันว่า
“แต่ถ้าไม่สมัคร แกก็จะไม่มีโอกาสเลยนะเว่ย”

 

คิดบอกว่าจะ 0. เท่าไหร่ ก็เป็นโอกาสปะ

 

 

จริง

ฉันเรียนตรรกะศาสตร์มา ฉันเข้าใจดี

 

อย่าไปกลัวดิ่วะพัชรา
ไม่ได้ก็ไม่มีอะไรจะเสียปะ

ก็แค่ลองดู

 

แต่ถ้าไม่ได้สมัครแล้วจะมาโทษว่าตัวเองเจอโอกาสแล้วไม่คว้าไว้
จะมาเสียใจทีหลังเปล่าๆไม่ได้แล้วไง

 

เอาหน่อยๆ ขำๆ

อย่าไปกลัวเว่ยยย

 

 

 

 

โลกรอเธออยู่นะครัชชช

หวีวววววววววววววววววววววววววว
(เสียงเครื่องบินร่อน)(โง่จัง ห้าห้า)

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s