วันเกิดหมี

วันนี้วันเกิดหมี…

วันก่อนไปกินข้าวกับอาม่า อาม่าสดชื่นสดใสแข็งแรงน่ารัก
วันก่อนนู้นนไปเยี่ยมเหล่ากู๋ ดูเบื่อๆ นอนเฉยๆไม่ค่อยพูดจา
วันก่อนนู้นๆอีก..

 

ไปเที่ยวสุราษฎร์กับพรรัศมิ์ ที่ตอนแรกว่าจะไปกับไอซ์ด้วย
แต่ด้วยความห่วยสุดๆไม่ซื้อตั๋วรถไฟล่วงหน้าของฉัน
ทำให้พ่อไอ๊ไม่ไว้ใจ และไม่ยอมให้ไอ๊มากับเรา-*-

การเดินทางกับพรรัศมิ์เต็มไปด้วยการผจญภัย
เปลี่ยนแผน100 8000อย่าง เจอแต่คนใจดี ช่วยเหลือตลอดทาง

จนพรรัศมิ์ถึงกับบอกว่าเราใช้โชคดีหมดไปแล้ว..

 

กลับจากสุราษฎร์ ไปฮ่องกงกับแม่ หมี อี๊จ๋า

ไปทวงหนี้55
ก็พูดให้กระแดะไปงั้น จริงๆก็แค่ไปเอาเงินที่คนทางนั้นยังไม่ได้คืนเรา

เหล่าเจ็กมีอะไรหลายๆอย่างคล้าย และทำให้เรารู้สึกได้ถึงกลิ่นอายของพ่อ

ไม่ได้รู้สึกคิดถึงแบบโหยหาทุกข์ระทมอะไรเทือกนั้นหรอกนะ
เป็นความรู้สึกดีแบบเย็นๆมากกว่า ยิ้มๆ เคลิ้มๆ ว่าเออ เหมือนพ่อเลยเนอะ
สำหรับฉันน่ะนะ สำหรับคนอื่นไม่รู้ ไม่ได้ถาม
กลัวคำตอบจะยาว

เก็บเงินมาได้ บรรลุเป้าประสงค์

 

กลับจากฮ่องกง ไปเชียงใหม่กับไหมชื้อง้วนต๊อต

ทำมือถือที่พึ่งซื้อเมื่อปลายปีตกรูส้วมรถไฟ
samsung galaxy mini smart phone กล้อง3ล้าน 

รถไฟจอดเปลี่ยนหัวรถจักร1ชม.ครึ่ง อุตส่าห์เดินย้อนทางรถไฟกลับไปหา
ต๊อตไปเป็นเพื่อน โคดบ้า แดดร้อนหน้าไหม้
สุดท้ายก็ไม่เจอ มันคงไม่ใช่ของเรา
อือ ต๊อตบอกว่า ขี้หลุดจากตูดก็ไม่ใช่ของเราแล้ว
ประสาอะไรกับโทรศัพท์55

โชคดีที่ก่อนไปเอารูปไปเที่ยวที่ถ่ายๆไว้ออกมาหมดแล้ว

ที่เสียดายที่คือที่ห้อยโทรศัพท์รูปกวางจากญี่ปุ่นอันนั้น
ที่อุตส่าห์ซื้อมาแทนอันที่คิวเคยให้แล้วเราทำหล่นตกตึกไป
อันนี้ก็ดันมาตกรูส้วมรถไฟอีก

ท่าทางว่าคงจะไม่มีบุญได้เป็นเจ้าของจริงๆ

ช่วงเวลาที่ไม่มีโทรศัพท์ที่เชียงใหม่มันช่างน่าพิศมัยยิ่งนัก

แต่ก็คงทำได้แค่นั้น กลับมากทม. เจอชีวิตจริงเข้าหน่อย
ก็ต้องรีบทำตัวให้ติดต่อได้แล้ว

 

แม่บอกว่าช่วงนี้ชักจะเดินทางถี่ไปละนะ

อืมม ไม่ได้ตั้งใจให้มันมาติดๆกันจริงๆ ทุกอย่างมันบังเอิญ

 

เอาเถอะ ฉันจะหยุดละ
ขอหยุดยาว งดขนมและน้ำอัดลม
เพื่อเป้าหมายต่อไป..ตุ ร กี…

จริงๆมีเป้าหมายอื่นอีก
…ทุนเรียนต่อ?ก็คงต้อง
…สอบไอเอล?ก็คงต้อง
…เรียนภาษาอังกฤษ? แพงมากอะ จนมาก
…เรียนทำไอติม?เอาจริงปะ??
…ซื้อเครื่องทำไอติม?? แม่บอกให้ใช้ของแม่ไปก่อน…
แต่มันจะใช้ได้หรออ เก่าแล้วน้าา
เอาจริงก็คงต้องซื้อ จะเอาจริงปะล่ะ จริงจังหน่อยสิ
แล้วยังไง จะเรียนต่อ หรือจะทำไอติม หรือจะไปทำเทคโทนิก

โอย เอาอะไรก็เอาซักอย่าง
อย่าเยอะพัชรา

ทำให้ได้ซักอย่างพอ

 

 

กลับมาที่วันเกิดหมี

ฉันอยากให้เธอเลิกทำตัวเป็นนางเอกเกาหลี
เลิกจบความฝันของตัวเองเพื่อเสียสละให้ความฝันของฉัน
ฝันของฉันมันไม่จริงจังหรือมีค่ามากขนาดนั้นหรอก

พอกันที เลิกคิดว่าตัวเองห่วยไม่เอาไหนทำอะไรไม่ได้
เลิกคิดว่าตัวเองจะตายวันตายพรุ่งได้แล้ว

เบื่อจริง ไอน้องบ้า

โวะะะ

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s