surpriseee

เมื่อวานนี้

อยู่ดีๆแม่ก็ถามขึ้นมาว่า พวกเรารู้มั้ยว่าอี๊เกิดวันที่เท่าไหร่
ฉันกับน้องรู้เท่ากันว่าเดือนมีนา
แต่วันที่ที่แน่นอนไม่มีใครรู้ 

แม่อยากรู้มากจนถึงกับไปขุดเอาสำเนาพาสปอร์ตอี๊มาดู

“22 มีนา”
“วันนี้วันที่เท่าไหร่?”
“21 มีนา”
“พรุ่งนี้??”

ไอ้หมีเสนอไอเดียไปหาอี๊ที่บ้านสุวรรณภูมิเพื่อทำเซอร์ไพรส์
แม่พูดทีเล่นทีจริงว่าเอามั้ยล่ะ
ไปกินข้าวกับอี๊ ซื้อเค้กไป บลาๆ
ทุกอย่างดูเบลอๆทีเล่นทีจริง
แต่ก็มีความสุขอยู่ในน้ำเสียงของคนเพ้อฝันสามคน
55

 

วันนี้

ทุกคนตื่นเช้า
คุยกันเรื่องแผนเซอร์ไพรส์อย่างจริงจังมากขึ้น
แม่บอกให้ขออ.กลับบ้านเร็วหน่อย
ถ้าจะไปหาอี๊ที่บ้านสุวรรณ
ต้องออกจากคอนโดตั้งแต่ก่อน4โมง

เช้ามีประชุมที่สยาม
อ.ให้อิสระกับเวลาทำงานของเรามาก
มากจนเรารู้สึกผิดในบางที
ฉันได้กลับบ้านตั้งแต่บ่ายโมงกว่าตามคำขอ
แม่สั่งเค้กไว้ที่S&P
เราแวะเอาเค้กตามเส้นทางผ่านไปบ้านอี๊

หมีถามแม่ว่าเราจะเอาเค้กให้อี๊ยังไง
แม่ตอบว่าก็ถือเข้าไปสิ
คือ..นี่คือวิธีเซอร์ไพรส์ของแม่แล้ว555

แต่กวางกับหมีไม่ยอมหรอก
อุตส่าห์จะทำเซอไพรซ์ทั้งที่ต้องเต็มที่หน่อยสิ

เราไปเจออี๊ที่บ้านสุวรรณ
และออกไปกินข้าวเย็นกันที่ร้าน เกาะลันตา
ร้านบ้าไรไม่รู้ พูดได้สองคำว่า โคดเยอะ
หมายถึงลักษณะการตกแต่งร้านนะ ไม่ใช่อาหาร

แอบฝากเค้กให้พนักงานแช่ตู้เย็นไว้ก่อน

กินข้าวเสร็จทำเป็นปวดห้องน้ำ
ให้พนักงานช่วยเอาเค้ก+เทียนมา
ตอนแรกอยากปักให้หมดกล่อง แต่ลมแรงมาก
เทียนจะดับเอาให้ได้ตลอดเวลา
ในที่สุดก็ได้ยกไปให้อี๊จ๋าสุดที่รัก

อี๊ถามว่า “วันเกิดใครวะ”

จังหวะนั้นมันฮาดีนะ
คืออี๊คงรู้สึกเซอร์ไพรส์มากพอสมควร
เพราะอี๊ลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่านี่คือวันเกิดอี๊

เราร้องเพลง
อี๊เป่าเทียน รอบแรกเหลือ1เล่ม รอบสองเป่าหมด
หน้าตายิ้มแย้มยิ่งนัก

เป็นช่วงเวลาที่ยิ้มแย้มยิ่งนักของทุกคน

 

 

นี่เป็นครั้งที่สองที่พวกเราซื้อเค้กวันเกิดให้อี๊จ๋า
ครั้งแรกจำไม่ได้ว่าเมื่อไหร่
รู้แต่นานมากแล้ว

ก็มันไม่ใช่วิสัยนี่นะไม่ถนัดเซอร์ไพ
คนบ้านฉันมันไม่ได้ชอบเซอร์ไพรส์
คนบ้านฉันมันไม่โรแมนติก
อืมม หรือเรียกอีกอย่างว่า โรแมนติก แต่ไม่แสดงออก

อ.เคยบอกว่าเค้ารู้สึกว่าพวกเราเป็น
หมายถึงครอบครัวเรา
เป็นพวก “โรแมนติกแบบไม่ต้องพูด”
ทำไมเค้าอ่านเราขาดขนาดนั้นนะ
(บางทีฉันก็รู้สึกว่าฉันกับเขาถูกชะตาซึ่งกันและกันอย่างมาก)

หมีบอกว่าหมีไม่ชอบโรแมนติก
แต่หมีชอบเซอร์ไพรส์
อืมม ฉันก็ว่าอย่างนั้น

วันนี้อี๊ดูตกใจในทางที่ดี
และยิ้มแย้มแจ่มใสอย่างมาก
น่าดีใจที่พวกเราเป็นส่วนหนึ่งมัน

หมีถามแม่ว่าวันนี้แม่มีความสุขมั้ย
แม่ตอบว่าทำไมจะไม่มีล่ะ
ก็มีความสุขทุกวันนั้นแหละ
จะมีความทุกข์ไปทำไม

แม่เป็นอย่างนี้เสมอ

และถ่ายทอดมาถึงพวกเราโดยไม่รู้ตัว
น่าดีใจที่พวกเราเป็นคนอย่างนี้
ดีใจจัง ^^

ก่อนกลับฉันกับหมีกอดอี๊
หมีบอกรักแต่ฉันไม่
แต่ฉันเชื่อว่าอี๊รู้
เพราะอี๊เองก็ไม่เคยบอกว่าอี๊รักพวกเรา
แต่เราก็รู้และแน่ใจได้

ไม่ต้องถามเลย

 

 

 

วันนี้เพื่อนๆโพสต์รูปฟ้าสวยที่กทม.
เสียดายเล็กน้อยที่ฉันไม่ได้เห็นเพราะดันไปอยู่นอกเมือง
กินข้าวกับอี๊ยามเย็น

แต่คงจะเสียดายกว่ามากถ้าไม่ได้มาทำเซอร์ไพรส์วันนี้
ทุกคนก็คงรู้สึกไม่ต่างกัน : ))

 

 

ปล.ฉันเริ่มพอใจกับการเป็นพาร์ททาม
จนคล้ายว่าจะไม่อยากกลับไปทำฟูลทามอีกแล้วสิ
แต่ประเด็นคือพาร์ททามมันก็ทำอย่างอื่นได้นะ
ยังไงซะ ที่นี่ก็ไม่ใช่ที่เดียวและที่สุดท้ายหรอก

 

Advertisements

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s