surpriseee

เมื่อวานนี้

อยู่ดีๆแม่ก็ถามขึ้นมาว่า พวกเรารู้มั้ยว่าอี๊เกิดวันที่เท่าไหร่
ฉันกับน้องรู้เท่ากันว่าเดือนมีนา
แต่วันที่ที่แน่นอนไม่มีใครรู้ 

แม่อยากรู้มากจนถึงกับไปขุดเอาสำเนาพาสปอร์ตอี๊มาดู

“22 มีนา”
“วันนี้วันที่เท่าไหร่?”
“21 มีนา”
“พรุ่งนี้??”

ไอ้หมีเสนอไอเดียไปหาอี๊ที่บ้านสุวรรณภูมิเพื่อทำเซอร์ไพรส์
แม่พูดทีเล่นทีจริงว่าเอามั้ยล่ะ
ไปกินข้าวกับอี๊ ซื้อเค้กไป บลาๆ
ทุกอย่างดูเบลอๆทีเล่นทีจริง
แต่ก็มีความสุขอยู่ในน้ำเสียงของคนเพ้อฝันสามคน
55

 

วันนี้

ทุกคนตื่นเช้า
คุยกันเรื่องแผนเซอร์ไพรส์อย่างจริงจังมากขึ้น
แม่บอกให้ขออ.กลับบ้านเร็วหน่อย
ถ้าจะไปหาอี๊ที่บ้านสุวรรณ
ต้องออกจากคอนโดตั้งแต่ก่อน4โมง

เช้ามีประชุมที่สยาม
อ.ให้อิสระกับเวลาทำงานของเรามาก
มากจนเรารู้สึกผิดในบางที
ฉันได้กลับบ้านตั้งแต่บ่ายโมงกว่าตามคำขอ
แม่สั่งเค้กไว้ที่S&P
เราแวะเอาเค้กตามเส้นทางผ่านไปบ้านอี๊

หมีถามแม่ว่าเราจะเอาเค้กให้อี๊ยังไง
แม่ตอบว่าก็ถือเข้าไปสิ
คือ..นี่คือวิธีเซอร์ไพรส์ของแม่แล้ว555

แต่กวางกับหมีไม่ยอมหรอก
อุตส่าห์จะทำเซอไพรซ์ทั้งที่ต้องเต็มที่หน่อยสิ

เราไปเจออี๊ที่บ้านสุวรรณ
และออกไปกินข้าวเย็นกันที่ร้าน เกาะลันตา
ร้านบ้าไรไม่รู้ พูดได้สองคำว่า โคดเยอะ
หมายถึงลักษณะการตกแต่งร้านนะ ไม่ใช่อาหาร

แอบฝากเค้กให้พนักงานแช่ตู้เย็นไว้ก่อน

กินข้าวเสร็จทำเป็นปวดห้องน้ำ
ให้พนักงานช่วยเอาเค้ก+เทียนมา
ตอนแรกอยากปักให้หมดกล่อง แต่ลมแรงมาก
เทียนจะดับเอาให้ได้ตลอดเวลา
ในที่สุดก็ได้ยกไปให้อี๊จ๋าสุดที่รัก

อี๊ถามว่า “วันเกิดใครวะ”

จังหวะนั้นมันฮาดีนะ
คืออี๊คงรู้สึกเซอร์ไพรส์มากพอสมควร
เพราะอี๊ลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่านี่คือวันเกิดอี๊

เราร้องเพลง
อี๊เป่าเทียน รอบแรกเหลือ1เล่ม รอบสองเป่าหมด
หน้าตายิ้มแย้มยิ่งนัก

เป็นช่วงเวลาที่ยิ้มแย้มยิ่งนักของทุกคน

 

 

นี่เป็นครั้งที่สองที่พวกเราซื้อเค้กวันเกิดให้อี๊จ๋า
ครั้งแรกจำไม่ได้ว่าเมื่อไหร่
รู้แต่นานมากแล้ว

ก็มันไม่ใช่วิสัยนี่นะไม่ถนัดเซอร์ไพ
คนบ้านฉันมันไม่ได้ชอบเซอร์ไพรส์
คนบ้านฉันมันไม่โรแมนติก
อืมม หรือเรียกอีกอย่างว่า โรแมนติก แต่ไม่แสดงออก

อ.เคยบอกว่าเค้ารู้สึกว่าพวกเราเป็น
หมายถึงครอบครัวเรา
เป็นพวก “โรแมนติกแบบไม่ต้องพูด”
ทำไมเค้าอ่านเราขาดขนาดนั้นนะ
(บางทีฉันก็รู้สึกว่าฉันกับเขาถูกชะตาซึ่งกันและกันอย่างมาก)

หมีบอกว่าหมีไม่ชอบโรแมนติก
แต่หมีชอบเซอร์ไพรส์
อืมม ฉันก็ว่าอย่างนั้น

วันนี้อี๊ดูตกใจในทางที่ดี
และยิ้มแย้มแจ่มใสอย่างมาก
น่าดีใจที่พวกเราเป็นส่วนหนึ่งมัน

หมีถามแม่ว่าวันนี้แม่มีความสุขมั้ย
แม่ตอบว่าทำไมจะไม่มีล่ะ
ก็มีความสุขทุกวันนั้นแหละ
จะมีความทุกข์ไปทำไม

แม่เป็นอย่างนี้เสมอ

และถ่ายทอดมาถึงพวกเราโดยไม่รู้ตัว
น่าดีใจที่พวกเราเป็นคนอย่างนี้
ดีใจจัง ^^

ก่อนกลับฉันกับหมีกอดอี๊
หมีบอกรักแต่ฉันไม่
แต่ฉันเชื่อว่าอี๊รู้
เพราะอี๊เองก็ไม่เคยบอกว่าอี๊รักพวกเรา
แต่เราก็รู้และแน่ใจได้

ไม่ต้องถามเลย

 

 

 

วันนี้เพื่อนๆโพสต์รูปฟ้าสวยที่กทม.
เสียดายเล็กน้อยที่ฉันไม่ได้เห็นเพราะดันไปอยู่นอกเมือง
กินข้าวกับอี๊ยามเย็น

แต่คงจะเสียดายกว่ามากถ้าไม่ได้มาทำเซอร์ไพรส์วันนี้
ทุกคนก็คงรู้สึกไม่ต่างกัน : ))

 

 

ปล.ฉันเริ่มพอใจกับการเป็นพาร์ททาม
จนคล้ายว่าจะไม่อยากกลับไปทำฟูลทามอีกแล้วสิ
แต่ประเด็นคือพาร์ททามมันก็ทำอย่างอื่นได้นะ
ยังไงซะ ที่นี่ก็ไม่ใช่ที่เดียวและที่สุดท้ายหรอก

 

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s