งานศพตั่วอึ้มของจริง

สวัสดีบ้านใหม่ : )

ดึกแล้ว
ฉันง่วงจัง
แต่ฉันอยากจะพิมพ์จัง
เพราะวันนี้อากาศดีจัง

ฝนคงพึ่งตกไป

เพื่อนที่น่ารักสองคนทำการ์ดให้ฉันในวันงานกู๋ไซ
เขียนข้อความ
“เมฆฝนผ่านไป ฟ้าจะสดใสอีกครั้งนะ””อุปสรรคนี้จะทำให้แกเข้มแข็งขึ้น”
อ่านครั้งนี้ก็ยังคงรู้สึกเหมือนครั้งแรก
ไม่ได้น้อยใจกับโชคชะตาหรืออินกับการเปรียบเปรยอะไรนักหรอก
แค่ตื้นตันกับน้ำใจของเพื่อนผู้น่ารักทั้งสองเท่านั้น

ทำไมใครๆถึงชอบเปรียบวันฝนตกเป็นช่วงเวลาลำบาก
เปรียบก้อนเมฆเป็นความทุกข์
เป็นการสื่อความแบบinternationalซะด้วย
ฉันไม่เห็นจะคิดอย่างนั้น

เมฆสวยดี ดูเบาๆ ลอยๆ ชิวๆ สบายๆ
แม้ว่าจะเป็นเมฆฝนก็เถอะ
วันฝนตกสนามหญ้าชุ่มฉ่ำ ชาวไร่ชาวนายิ้มแย้ม
ต้นไม้บ้านใหม่สดชื่น
นกน้อยมาเล่นน้ำสะบัดหางดุ๊กดิ๊กในบ่อน้ำพุ
อากาศเย็นสบาย

ตอนเด็กๆแบบเรียนภาษาไทยเขียนถึงนิทานก้อนเมฆ
ของแก้วกล้ารึเปล่านะ
ตอนโตขึ้นมาไม่มีนิทานก้อนเมฆแล้ว
แต่เราก็ยังชอบมองมัน
เป็นตัวบ้างไม่เป็นตัวบ้าง
เป็นงานศิลปะที่น่ามองเสมอ
และจะยิ่งมหัศจรรย์เมื่อแสงอาทิตย์มาร่วมวง

ฉันอยากจะเป็นหงอคง
ขี่เมฆลอยไปลอยมา
บนฟ้านั่นคงสบายใจดี
เอ๊ะ คุ้นๆว่าเคยอยากเป็นแมงมุม555

หรือถ้าเปลี่ยนนิยามความทุกข์ของวันฝนตกไม่ได้จริงๆ
ก็ขอแนะนำเพลง-Raindrops Keep Falling on My Head
(น่าจะเคยพิมพ์บลอกเกี่ยวกับเพลงนี้ไปแล้วนะ จำไม่ได้เหมือนกัน)http://www.youtube.com/watch?v=4ydVXnDKRQI&feature=related
ฉันอยากทำแบบในหนังนั่นมานานแล้ว
แต่ไม่เคยมีโอกาส
เพราะมีสติดี และรู้ว่าการตากฝนจะทำให้เป็นหวัด
การเป็นหวัดจะทำให้มีเรื่องเดือดร้อนอื่นๆตามมา

แต่ก็นะ ถ้ามัวแต่กลัวเป็นหวัดก็คงไม่มีวันได้ทำตามใจ
คอยดูเถอะ ซักวันนึง

ฉันคิดว่าฉันควรจะพิมพ์บลอกวันนี้
ก่อนที่จะยุ่งๆไปอีกอาทิตย์กว่า
ก่อนที่จะไม่รู้ว่าจะยุ่งเรื่องอื่นต่อไปอีกหรือไม่

เรื่องที่ติดค้าง ก่อนที่จะลืม

ตั่วอึ้มเป็นภรรยาของลูกชายคนโตของพี่สาวคนที่สองของพ่อของพ่อของฉัน
เรียกให้ง่ายว่าคือ ตั่วอึ้ม 5555
ไม่ใช่ๆ เรียกง่ายๆว่าเป็นญาติฝ่ายพ่อ

ฉันเองไม่เคยเจอตั่วอึ้มมาก่อนตอนมีชีวิตอยู่
เจอกันครั้งแรกก็คืองานศพของเค้าเลย
จริงๆแล้วเค้านับเป็นคนรุ่นเดียวกับแม่ที่วัยประมาณอาม่า
เพราะอากงเราเด็กกว่าพี่อากงอีกสี่คนมาก
แม่ว่าตั่วอึ้มป่วยออดๆแอดๆมาสี่ปีแล้ว
ลูกตั่วอึ้มมาปรึกษาเรื่องตั่วอึ้มกับพ่อเราอยู่หลายครั้ง
จนกระทั่งพ่อตายไปก่อน555

ที่งานเราเจอกับญาติฝ่ายพ่อที่เชื่อมกับเราด้วยคุณทวดเดียวกันจำนวนมาก
(ทวด=พ่อของอากง=พ่อของพ่อของพ่อ)

หยี่เจ็กเขียนแฟมิลี่ทรีให้ดู
สนุกทีเดียว
ญาติคนนึงที่ฉันรู้มาตลอดว่าเค้าเป็นญาติเรา
แต่ไม่เคยชักเจนในความสัมพันธ์
แต่ก็สนิทกันมาเนิ่นนาน ไปตจว. ไปเที่ยวด้วยกัน ร่วมทำการค้า บลาๆ
กลับเป็นญาติที่อยู่ห่างจากเราที่สุดในแฟมิลี่ทรี
เซี๊ยะคุงเจ็กเป็นลูกของลูกพี่ลูกน้องของอากง
แล้วเรื่องจริงที่เราไม่เคยชัดเจนก็ได้ชัดเจนเสียทีวันนี้
นั่นคือเรากับลูกเซี๊ยะคุงเจ็กมีเทียด(พ่อของทวด)คนเดียวกัน
ตื่นเต้นโคด555

เจ๋งป่ะล่ะ
ระบบ”แซ่”, การอยู่อาศัยแบบครอบครัวขยาย,
และการนับญาติอย่างละเอียดยิบของคนจีน
ทำให้เรา(คนรุ่นนี้)ยังติดต่อกันอยู่อย่างไล่เรียงได้ถูกว่าใครเป็นใคร
ฉันว่ามันเจ๋งดีจริงๆ

อืมม
ข้อคิดอีกอย่างจากงานศพตั่วอึ้มที่ฉันได้ก็คือ
งานศพเป็นอีกงานธรรมดาที่เกิดขึ้นในชีวิต
เรากำลังโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ที่ต้องไปงานศพให้ชิน
ก่อนงานพ่อ
งานศพสำหรับฉันเป็นเรื่องหนักอึ้ง ดูดพลังมาก
ฉันร้องไห้ให้กับคนที่ยังอยู่ คนที่ต้องสูญเสียอีกคนไป
ฉันร้องไห้ให้กับการจากลาที่ไม่มีวันกลับ
ฉันมองคนที่คุยเม้าท์หัวเราะคิกคักในงานศพว่าไม่มีหัวใจ
ฉันสงสัยมากว่าทำไมคนอื่นไม่มีอารมณ์ร่วมแบบเดียวกับฉัน
ฉันเป็นแบบนั้นโดยที่ไม่สำคัญว่าฉันจะรู้จักผู้ตายมากน้อยแค่ไหน

ตั่วอึ้มคืองานแรกหลังงานพ่อ+กู๋ไซ
ซึ่งฉันกลายเป็นคนด้านชาไปเสียแล้ว555

ก็ไม่ถึงขนาดนั้น
แค่หลังจากที่มันเกิดขึ้นกับเรา
เราพบว่าเราไม่ต้องการน้ำตาเหล่านั้น
เพราะมันอาจจะดึงน้ำตาของเราออกมาโดยง่าย
ซึ่งเราไม่ต้องการ
เราต้องการรอยยิ้ม การจับมือ การกอด กำลังใจ
เราต้องการให้คนไปเห็นว่าทุกคนที่มารักเค้า
และยินดีที่เค้าจากไปอย่างสงบ

ถ้าเค้าเห็นน่ะนะ

ดึกแล้ว ไปนอนดีกว่า
ยังติดกู๋เม้งกับคุณลุงวีระอยู่นะ
โอเคๆไม่ลืมๆ55

บ๊ายบายยย

ปล.1 อยากบันทึกมหกรรมการย้ายบ้านไว้
ก่อนจะถูกลืมไปโดยสมองห่วยๆของฉัน
ปล.2 ฉันได้งานแล้ว อย่างง่ายดาย  
ด้วยความช่วยเหลือจากชื้อน้อยและเช้งใหญ่
กับงานที่ฉันอยากทำ กับคนที่เข้าใจและเห็นค่า
หวังว่ามันคงจะไปได้ไม่แย่นัก
ปล.3 ในที่สุดเกรดโยคะก็ออกแล้วเราก็จบจริงๆซะที
เกียรตินิยมอันดับหนึ่งเหรียญทอง
พูดทุกครั้งก็รู้สึกกระดากปากทุกครั้งฟังดูเว่อๆเยอะๆยังไงไม่รู้
แต่แม่ก็ยังชอบพูด ฉันคงห้ามไม่ได้
ถึงฉันจะไม่ชอบฟังเพราะทำหน้าไม่ถูก
แต่ฉันก็ยินดี ถ้ามันเป็นความสุขของแม่
ก็นั่นคือความตั้งใจดั้งเดิมไม่ใช่หรอพัชรา
ปล.4 อ๋อมหนีไปเที่ยวเวียดนามกับส้มสองคนแล้ว
ทริปเวียดนามกับเพื่อนๆล่ม!! แมร่งงงง
แต่ก็ดี
หมีบอกว่าจะไปเวียดนามตอนปิดเทอมตุลา
“หมีอยากรีบๆทำทุกอย่างที่อยากทำ
ยังมีอีกหลายอย่างที่หมีอยากทำ…”
😥
เห้อออออออ ไอ้บ้าาาาาาาาาาาาาา

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s