ชีวิตลิขิตเองเนอะ

เห็นรูปคนอื่นเค้าไปเที่ยว
ไปเจอโลกกว้าง
ไปใช้ชีวิตว่างๆหลังเรียนจบ-ก่อนเริ่มทำงาน กัน
เห็นแล้วก็สะท้อนใจ555

ฉันคงไม่มีโอกาสได้มีmomentนั้นใช้มั้ย

น้อยใจจัง

แต่ทำไงได้ ฟ้าลิขิตมาแบบนี้
จังหวะชีวิตมันจำเป็นต้องเป็นแบบนี้

เราอาจจะไม่โชคดีได้ไปท่งไปเที่ยวอย่างคนอื่นเค้า
แต่เราก็ยังโชคดีกว่าใครๆอีกตั้งเยอะ
เรายังมีบ้านหลังหย่ายยยยกับข้าวของเต็มบ้าน555
(นี่ใช่มั้ยที่เค้าเรียกว่าทุกข์ของคนมี-*-)
เรายังมีออฟฟิศที่รอให้เราไปสมัครงาน

ยังไงเราก็คงจะไม่ได้เป็นพนักงานออฟฟิศไปตลอดหรอกเนอะ

วันนึงก็คงออก วันนึงก็คงจะว่าง ไม่งั้นก็ลาหยุดมันซะเลย
(ยังไม่เริ่มงานก็คิดจะหยุดแล้วว่ะ555)
คงมีโอกาสได้ไปเที่ยวลั้นลามองโลกอย่างคนอื่นเค้าบ้าง
ยังไงก็คงต้องมีวันนั้น ซักวันนึง

เอาเถอะ
มันก็เหมือนทุกๆครั้งที่บ่นว่าไม่มีทางเลือก
ที่ความจริงมันก็คือมี
แล้วเราก็เป็นคนเลือกมันเองซะด้วย
ครั้งนี้ก็เช่นกัน

ฉันไม่เสียใจหรอก

ฉันเลือกทำในสิ่งที่สำคัญ
สำคัญกับครอบครัว กับคำสัญญา
สำคัญกับคนที่สำคัญกับเรา
มันก็ถูกแล้วแหละ
ยังไม่ตายก็ยังเที่ยวได้นิ่เนอะ
ตายแล้วก็อีกเรื่องนึง
ตายแล้วอาจจะเที่ยวสนุกกว่าตอนยังไม่ตายก็ได้55

ใครจะไปรู้….
(ป่าป๊ามาเข้าฝันเล่าให้ฟังหน่อยเร๊วว)
(หายหน้าหายตาไปเลยนะ คิดถึงกันบ้างป่ะเนี่ย ฮะะะ555)

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s