อนาคตวุ่นวายที่ว่างเปล่า

คงเป็นฉันคนเดียว
ที่ไม่สบายใจ
ไม่ดีใจ
ไม่โล่งอก
กับการเรียนจบ
ซึ่งจริงๆยัง!!!
เอ็งคนเดียวเท่านั้นแหละ
คนเดียวในรุ่นที่ยังไม่จบจริงๆ
นังเต่าเด๋อเอ้ยย

ทำไมถึงหนักใจได้ขนาดนี้นะ
ฉันกลัวจัง
เหนื่อยใจตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่ม
ไม่เคยคิดเลย
ว่าจุดที่กำลังจะเรียนจบ
จะกลายเป็นความรู้สึกแบบนี้ไปได้

อยากเที่ยว
แต่ก็ต้องหาเงินก่อนมั้ย
ถึงจะไม่ได้ขัดสนขนาดนั้นก็เถอะ
ไม่สบายใจที่จะเที่ยว
เธอควรจะมีเงินเดือนเดือนแรกให้แม่ได้ดีใจก่อนมั้ย

ฉันยังไม่พร้อมจะสมัครงาน
ออฟฟิศที่อยู่ในตัวเลือกก็มีปัญหาไปหมด
ปัญหาที่เกิดจากฉันเอง
แต่ฉันก็ไม่ควรรอจนถึงรอบการสมัครงานของปีหน้า
เพราะรุ่นน้องที่โคตรบ้าพลังจะทำให้ไม่มีที่ไหนอยากรับคนห่วยๆอย่างฉัน

คนห่วยๆอย่างฉัน
ที่แม้แต่เรียนให้ครบหน่วยกิตแบบปกติอย่างคนอื่น
ก็ยังทำไม่ได้

อะไรวะเนี่ยยยยย

อย่างอแงได้มั้ยพัชรา

ไปพิมพ์บุคเถอะ
ค่อยๆแก้ไปทีละอย่างก็ได้นิ่

รู้แล้ว
ก็แค่ไม่สบายใจเฉยๆ

รูปของคุณหยอยช่วยเธอได้นะ

เห้ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
(ถอนหายใจยาวๆแล้วหายใจเข้าลึกๆ)
(แล้วกลับไปพิมพ์บุคให้เสร็จเสียเถิดพัชราที่รักนะ จุ๊บๆ55)

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s