และแล้วว

สวัสดี : )

และแล้วยี่สิบเอ็ดวันก็ผ่านไป…
เพลทฉันวิกฤต
โชคดีที่ธัสจังกับมดมาช่วย อิ๋งกับเช้งก็ช่วยทำตีฟออนไลน์
แต่ก็ยังวิกฤตอยู่ดี ตีฟง่อยๆของฉันเองไม่มีคนกับฟ้า
แต่ก็คงไม่ถึงกับทำให้ฉันไม่จบมั้ง
(คำนี้อยู่ในหัวตลอดเวลาที่ทำงาน ซึ่งไม่ดีเลย หึหึ)
ฉันไม่ชอบตอนที่แม่กับหมีเรียกให้ฉันไปกินข้าวแต่ฉันเข้าไปช้า
จนข้าวเย็น จนคนอื่นกินกันอิ่มหมดแล้ว
ฉันไม่ชอบเลย ฉันเสียใจ
แม้ฉันจะรู้ว่าการกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตามันสำคัญแค่ไหน
แต่ฉันก็ยังทำให้แม่กับหมีเป็นห่วง
ฉันขอโทษแล้ว แต่มันไม่พอหรอก ไม่เป็นไรนะ
มันจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้วล่ะ
ฉันเจอปัญหาล้านแปด
โน๊ตบุคจอนิ่ง ตั้งชื่อไฟล์เป็น”.5″เปิดไฟล์ไม่ได้
ทะเบียนคณะโทรมาบอกว่าฉันขอจบไม่ได้ขาดเลือเสรี1หน่วย
ต้องลงซัมเมอร์ทั้งๆที่ตั้งใจว่าจะไม่ลงมาตลอด5ปี
เช้าวันส่งร้านปริ้นท์มีปัญหา เกือบไปส่งไม่ทัน
อะไรก็ไม่รู้มากมายร้อยแปด
ตบท้ายด้วยความง่าวที่เข้าใจว่าเราปริ้นท์เพลทเอศูย์
ทำทุกหน้าอยู่ในเอศูนย์ แต่จริงๆแล้วมันคือเอหนึ่ง
ฉันมันซวย ฉันมันห่วย เสียจายย

แต่ก็ ช่างมันเหอะนะ สุดท้ายก็ทัน

โมเดลฉันเริ่มเร็วเพราะฉันรู้ว่าฉันช้า
น้องรหัสมาช่วยกันครบสาย
พี่พุทธ10ที่แสนดีแสนน่ารักมาเยี่ยมคืนวันพฤหัส
ในที่สุดฉันก็เสร็จก่อนเวลาอย่างไม่วิกฤตเลย
เพราะโมเดลฉันเล็กมาก ไซท์ก็เล็ก ทำสเกลเล็กอีก
ออกมาเลยมีโมเดลอันกระจิ๊ดริ๊ดที่เกิดจากการประมาณตน
ถึงจะรู้สึกผิด แต่มันก็เหมาะกับฉันแล้ว ฉันคงเลือกถูกแล้ว
อย่างน้อยฉันก็ดีใจที่มันทำให้ฉันเสร็จเร็วแบบไม่วิกฤต
จนได้ไปช่วยคนอื่น ไปทดแทนบุญคุณ5555
อารมณ์คนเสร็จก่อนแล้วได้ไปช่วยคนอื่นมันดีอย่างนี้นี่เอง

ฉันไม่ได้นอนสองคืนติด
คืนวันพุธเกิดจากความต้องการเสร็จจนไม่อยากนอน
คืนวันพฤหัส เกิดจากอะดรีนาลีนที่ทำงานเสร็จแล้วอยากช่วยคนอื่น
เช้าวันพฤหัสฉันนั่งคุยกับวริน
แล้วบอกมันว่าเอ๊ะเราอดนอนสองคืนติดแล้วทำไมไม่ง่วงเลย
ซักพักได้ยินเสียงวรินหัวเราะ ฉันรู้สึกตัว
วรินบอกว่า”เออๆ แกไม่ง่วง แต่แกหลับเลย5555″
555

เห้ออ เสร็จเสียทีนะ สิ่งที่เห็นว่ามันหนักหนาซะเหลือเกิน
(แม้ว่าจะเสียใจเล็กน้อยที่ไม่ได้ทำมันอย่างเต็มที่ ดีที่สุดขนาดนั้น
แต่ก็ นะ done better than best)
เหลือจูรี่ บุค นิทรรศการทีสิส แล้วก็จบจริงๆแล้ว

ไม่รู้ว่าทำไมอยู่ดีๆวันนี้ก็คิดถึงพ่อขึ้นมา
น้ำตาก็ดีเหมือนกัน ให้มันมาคอยล้างใจ
น่าดีใจที่มันได้ไหลออกมาบ้าง
รู้สึกดีจริงๆนะ

อืมมม อยากเขียนเฟรนชิพจัง
อยากเอาไปให้คนอื่นๆเขียนด้วย
ก็มีไม่กี่คนเท่านั้นแหละที่อยากให้เขียน
มันจะตลกมั้ย55
แต่ถ้าในเมื่ออนาคตมันไม่แน่นอนอย่างเค้าว่ากัน
ถ้าในเมื่อไม่มีอะไรยืนยันได้ว่าความสัมพันธ์ของเพื่อนชุดนี้
จะยั่งยืนตลอดไป
ถ้าในเมื่อลุงจำรัสบอกว่าไม่ลืมไม่มีหรอก มีแต่ลืมช้ากับลืมเร็ว
แล้วสมองห่วยๆของฉันคงจะลืมเอาซักวัน
ก็ไม่เห็นจะน่าอายตรงไหน ถ้าฉันจะเอาเฟรนชิพไปให้เพื่อนเขียน
จริงมั้ย

เออ อยากเขียนเรื่องผู้ชายสี่คน
แปะไว้ก่อน เอนทรีหน้านะ

แค่นี้ก่อนละกัน ยาวมากแล้ว55
บายๆ

ปล.สิ่งที่ต้องทำต่อจากนี้..
-ปริ้นท์มินิเพลทเขียนสคริปสำหรับจูรี่
-บุค,เพลทนิทรรศการทีสิส
-วางแผน+ย้ายบ้านจริงจัง
-เอารูปภูเก็ตกับญี่ปุ่นให้แม่ดู+เลือกไปอัด
-เอากระดาษให้แก+เขียนเฟรนชิพ
-สมัครเรียนซัมเมอร์วันที่18เมษา+ไปจ่ายตังค์จาม5+ค่าปรับ500 T T
-เรียนซัมเมอร์ T_______T
-งานน้าเจษ
-งานtree boxกับลูป
-รีสอร์ทไอตี๋
-ตัดสินใจเลือกออฟฟิศ+แก้พอร์ท+สมัครงาน เมื่อไหร่จะได้ทำวะ555
-…เรียนเภสัชแผนไทยกับแม่… ดีมั้ยน้า

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s