ลอยลอยอังคารลอยอังคารกันแล้ว

เมื่อวาน …
เราได้ลอยอังคารกู๋ไซแล้วในที่สุด ที่อ.ปากน้ำ จ.สมุทรปราการ

ตอนเด็กๆที่ดูละครมากๆ
ฉันเคยรู้สึกอยากไปลอยอังคารดูซักครั้ง
จะทำตัวเป็นนางเอกยืนหัวเรือให้ลมพัดผ้าพันคอปลิวๆ
ปล่อยผงกระดูกลอยไปตามลม
555 คงสนุกดี

ใครจะไปคิดว่าอยู่ดีๆตอนอายุ22
ฉันจะได้ลอยอังคารติดๆกัน2ครั้งในปีเดียว ห้าห้า

มันไม่ได้สนุกอย่างที่วาดฝันไว้ตอนเด็กๆ
แต่มันก็ไม่ได้อึมครึมหดหู่อย่างที่กลัวว่ามันจะเป็น

ถึงจะต่างวัน ต่างเวลา
ต่างสาเหตุการจากไป
และต่างการตั้งตัว

แต่ลอยอังคาร2ครั้งก็มีหลายๆอย่างเหมือนกัน

พระบอกว่าคนไทยเอากระดูกที่ผ่านความร้อนจากเตาเผา
ไปลอยน้ำให้เย็นสบาย
ให้คนที่ยังอยู่อยู่เย็นเป็นสุข
ลอยเสร็จแล้วไม่ให้หันหลังกลับไปมองอีก
เหมือนให้ทิ้งความทุกข์ไว้ซะตรงนั้น
ประมาณว่าเป็นเคล็ด

เอาจริงๆมั้ย ฉันก็ทำตามไปอย่างนั้นแหละ
แม้ว่าวันนี้จะไม่มีน้ำตาจากพวกเราถึงเขาอีกแล้ว
แต่ฉันรู้ดีว่าความทุกข์ก็ยังติดอยู่ในใจของทุกคนบนเรือ
ไม่มากก็น้อย

… ความคิดถึงที่ห้ามไม่ได้ …

แม่น้ำวันนี้ทำให้ฉันคิดถึงข้อความจากสี่แผ่นดิน
ชีวิตมันก็อย่างนี้
ความสุขความทุกข์
ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
กระแสน้ำของชีวิตยังคงไหล- – – –

ขอทานที่ตลาดท่าเรือบอกฉันว่าเรายังโชคดีกว่าใครๆอีกตั้งเยอะ

อย่างน้อย
ฉันก็ไม่ได้เดียวดายในลำธารสายนี้

แกก็เหมือนกันนะ!!

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s