ตัวประกอบปรับปรุงตัว

ช่วงนี้อยู่ดีๆก็รู้สึกว่า
“ฉันอยากเป็นผู้หญิงที่ดีกว่านี้” ^^
เริ่มจาก…ปรับปรุงการแต่งตัว
(บดินจะได้เลิกถามว่าโตขึ้นหนูอยากเป็นอะไรจ๊ะ เหอะๆ)

วันนี้เอาของไปเก็บคอนโดเลยไปเดินเล่นซื้อเสื้อผ้า
ได้ชุดผู้หญิงๆมาสี่ห้าชุด
มีชุดนึงหมีใส่แล้วเหมือนนางเอกหนังเกาหลีเลย55
โคดน่ารัก
แต่มันไม่เหมาะกับฉันหรอก

ฉันเป็นตัวประกอบ…

เสื้อผ้านี่ก็แปลกดี
บางชุดตอนอยู่ในหุ่นเราก็ดูๆ ชอบมาก แต่แพง
ก็ไม่ได้ซื้อ
บางชุด ชอบมาก ไม่แพงมาก ซื้อมาใส่
แต่ใส่ได้ไม่กี่ครั้งก็พบว่าแม่งโคดไม่เข้ากับเราเลย
บางชุด ไม่ได้ชอบมาก ราคาคุ้มค่าสุดๆ(งกไง55) ซื้อมาใส่
ยิ่งใส่ยิ่งชอบ ยิ่งพบว่าแม่งโคดเป็นเราเลย
ใส่บ่อยจนเก่า แต่ก็ยังชอบอยู่

ฉันไม่เคยคิดว่าฉันเป็นนางเอก
ไม่สวย ไม่น่ารัก ไม่มีเสน่ห์ ไม่มีความสามารถพิเศษ
ไม่อ่อนยวบลงเพื่อให้พระเอกมาโอบอุ้ม
พระเอกอยู่ไหน ยังไม่เจอหรอ
เปล่า พระเอกคู่กับนางเอกไง ไม่ใช่ตัวประกอบ
จิงๆแล้วฉันอาจจะเป็นพี่นางเอก
ฉันอาจจะคู่กับพระรอง หรือ อาจจะไม่มีคู่ก็เป็นได้55

กลับมาที่topicนี้ได้ยังไงนะ

อ๋อ ดูหนังเกาหลีมากไป55 พระเอกน่ารักมากเลย
นางเอกก็น่ารักด้วย
นางเอกน่ารักก็เลยได้คู่กับพระเอกน่ารัก
พี่นางเอกไม่เกี่ยว ไม่ใช่! พี่นางเอกเป็นผช.5555

มนุษย์อย่างนี้มีจริงๆมั้ย มนุษย์อย่างพระเอก?
เขาอดทน อ่อนโยน เข้มแข็ง ใจใหญ่ ยิ้มได้ตลอด
เขาไม่หล่อถึงมาตรฐานพระเอกหนังเกาหลี แต่ใจเขาหล่อมาก
เขาเป็นคนดีสุดๆไปเลย ซื่อๆ ยิ้มๆ พูดน้อยๆ
และที่สำคัญ เขารักนางเอกสุดๆไปเลย

แต่ในเมื่อฉันไม่ใช่นางเอก

ก็โจบว่ะ55555…..

อืมม สรุปว่า ฉันเลือกที่จะไม่ไปเขาค้อกับพวกไอ้ชื้อ
ฉันลังเลมาก(แย่!!)
จริงๆอยากไปมาก อยากไปพักใจ
แล้วก็กลัวว่านี่จะเป็นทริปไกลๆครั้งสุดท้ายที่เพื่อนชุดนี้จะไปด้วยกัน
แต่ก็รู้สึกผิด ไม่อยากให้แม่กับหมีอยู่บ้านกันสองคน
ไอกิดบอกว่าฉันชอบรู้สึกผิดมากเกินไป แต่มันแก้ยากไปแล้ว ไม้แก่แล้ว
สองคนจากบ้านที่เคยมีห้าคน มันเหงาเกินไปจริงๆ
จะให้ไปด้วยกันสามคน แม่ก็ห่วงบ้าน หมีก็อยากไปกับพี่ฝนกับน้องผึ้งด้วย
ซึ่งเป็นไปไม่ได้
แต่ก็ไม่มีใครห้ามฉัน ฉันห้ามตัวเอง
ทะเลาะกับตัวเอง..

ดูแย่กว่าทะเลาะกับคนอื่นไปเลยซะอีกนะ

แต่วรินบอกว่าหลังทีสิสค่อยไปกันอีกก็ได้นิ่
มันก็จริง แต่มันก็ไม่แน่ ว่าจะมีโอกาสได้ไปกันอีกจริงๆมั้ย

แต่ก็.. ช่างเหอะ
ตัดสินใจแล้วนิ่
ไปก็เที่ยวไม่สบายใจหรอก

ฉันต้องฝึกที่จะตัดสินใจให้เด็ดขาด
นี่คือสิ่งที่พ่อพูดตลอด

เลือกให้ดี
เลือกแล้วก็อย่าเสียใจ
เ รื่ อ ง เ ล็ ก นิ ด เ ดี ย ว คิดมากไปได้นะพัชราเอ๋ยยยย

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s