จงเงียบไว้

ฉันเหนื่อย
ฉันเหนื่อยนะรู้มั้ย
ฉันมีความสุข แต่ฉันก็เหนื่อย
ฉันอึดอัด ฉันท้อแท้
แต่ฉันก็ยังอดทน
ฉันหลอกตัวเองว่าฉันไม่หวัง แต่จริงๆฉันก็หวัง
และความหวังนี่แหละที่ร้ายกาจ
ฉันห่วยเกินกว่าจะสมหวัง
ฉันรู้ตัว
แต่มันก็คุ้มนิ่ คุ้มรึป่าววะ
คุ้มที่จะแลก ความสุข กับความทุกข์
ทุกข์มาก แต่ก็สุขมาก
แต่ก็สั้นๆเท่านั้น
ไหนบอกจะทำใจหนักๆไง
ก็ทำไม่ได้ไง ก็คนนะ
เห้ออ
ฉันอยากจะโทษเธอ แต่เธอไม่ผิด
ฉันผิดเอง ไม่น่าเลย
ฉันยอมรับผิดเองคนเดียว ทั้งหมดเลย
ฉันขอรับไว้คนเดียว
จริงๆก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร
แต่ฉันก็รู้สึกผิด เพราะฉันคิดว่ามันไม่ควร
โอเค สรุปว่าฉันผิดเอง คนเดียวเท่านั้น
แต่ไม่เป็นไร
ผิดคราวนี้ก็เดือดร้อนคนเดียว
ความผิดไม่ร้ายแรง
แค่อย่าปากโป้งไปทำให้เรื่องแดงขึ้นมาก็แล้วกัน
แล้วเธอนั่นแหละจะเป็นคนที่เสียใจมากที่สุด…พัชรา

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to จงเงียบไว้

  1. Warin says:

    พัชรา เธอเป็นวัยรุ่น เราเข้าใจเธอนะ จุ๊บๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s