Unless die

กู๋ไซนอนอยู่รพ.มาเจ็ดวันแล้ว ไอมาก เหนื่อยง่าย หายใจถี่หอบ
มือบวม คอแดง ขาผอมเพราะเดินน้อย
วันนี้เอาประกาศนียบัตรที่ได้รางวัลจากgreen creativeไปให้เค้าดู
หวังว่าจะทำให้เค้าดีใจ ภูมิใจ…

ฉันก็ทำได้แค่นี้เอง

ก็รู้ว่าโรคนี้มันไม่มีทางรักษาหาย เค้าคงทรมานมาก
นี่คืออชะตากรรมใช่มั้ย
ฉันเข้าใจ และคิดว่าจะทำใจได้
แต่ก็ยังคงอัดอั้น ทุกข์ เศร้า เครียด ล้านแปด
ทำยังไงไม่ได้
น้ำตาก็ดีเหมือนกัน ให้มันมาคอยล้างใจ

อยากจะกลับไปเป็นพัชราที่เป็นมนุษย์ตัวเล็กในโลกใบใหญ่คนเดิม
คิวบอกว่าเราเคยเป็นอย่างนั้น
โลกใบใหญ่มากๆ ปัญหาของเราเล็กนิดเดียว
แต่ตอนนี้พัชรารู้สึกได้ว่าปัญหาของตัวเองใหญ่คับโลกมากๆ

หรือเพราะเรากำลังโตขึ้นและก้าวเข้าสู่โลกแห่งความจริงมากขึ้น
โลกแห่งความจริงอันโหดร้าย
อาจจะใช่
แต่ไม่หรอก เราไม่เคยเปลี่ยน เราแค่ต้องมีmodeอ่อนแอกันบ้าง
แต่เราจะไม่ยอมให้อะไรเปลี่ยนเราง่ายๆหรอก
จะแย่แค่ไหนเราก็ต้องเป็นพัชราคนเดิมให้ได้สิ
ยิ้มไว้สิ อดทนไว้สิ
เข้าใจแล้วก็เดินต่อไปสิ

ครูไก่บอกว่าผู้หญิงที่เก่งและมั่นใจในตัวเอง
หยิ่ง และ เลือกมาก จะหาแฟนยาก55
ฉันไม่เก่ง แต่ฉันมั่นใจว่าฉันหยิ่งและเลือกมาก
โอเค ชัวร์ป้าบ ไม่ต้องมีแฟน555
ไม่เปนไรหรอก เรื่องนั้นไว้ก่อนเถอะ
ยังไม่มีเวลาจะแคร์อะไรตอนนี้

เอาๆปลอบตัวเองต่อไป
เข้มแข็งไว้ และสู้ต่อไป
Unless die, i’ll try and get through
ชีวิตก็มีแค่สองทางเท่านี้เอง.

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s