เอากับมันสิ

ห้าเดือนผ่านไปหลังจากวันที่ฉันพาแม่กับอี๊ไปดูไดอะลอกอินเดอะดาร์ค
วันที่เสียงไอของพ่อเงียบไปและไม่เคยดังขึ้นมาอีก

เราได้รู้ว่ากู๋ไซเป็นถุงลมโป่ง ไม่กี่วันหลังจากการพิมบลอกครั้งสุดท้าย

เมื่อวันแม่ที่ผ่านมาพวกเราทิ้งกู๋ไซอยู่บ้านคนเดียวทั้งวันด้วยความประมาทและชะล่าใจ
กลับบ้านมากู๋ไซไอหนัก หายใจไม่ออก ไม่มีเสียงพูด ได้แต่ตบมือเรียก
เราพากู๋ไซไปรพ.

ทุกคนใจสั่น…

เรายังไม่พร้อมกับเหตุการณ์ฉุกเฉินใดๆในช่วงเวลาแบบนี้
แต่บางทีเราก็เลือกไม่ได้

เห็นมั้ย ว่ามันยังไม่ผ่านไปจริงๆด้วย
แถมยังกระหน่ำซ้ำเติมกันยิ่งกว่าเดิมซะอีก
หมอบอกว่ากู๋ไซติดเชื้อที่ปอด
แต่ในทางที่ดีคือหมอเพาะเชื้อและให้ยาฆ่าแล้ว
ในทางที่ไม่ดีหมอไม่พูดถึง..

วันพฤหัสที่ผ่านมาฉันเหมือนได้รู้ข่าวดี
ทีมของเราชนะเลิศนิทรรศการgreen creativeของกรมควบคุมมลพิษ
ฉันดีใจที่ได้ที่หนึ่งเป็นครั้งแรกของการประกวดแบบ
ฉันดีใจที่จะได้เงิน1หมื่น(3หมื่น/3)โดยไม่ต้องไปworkshopซ้ำๆอีกหลายรอบ
ฉันดีใจที่ได้เลื่อนจูรี่เป็นวันอังคารและเลื่อนส่งงานเป็นตอนเย็น
ฉันดีใจที่จะได้ทำให้แม่กับกู๋ไซดีใจ
ฉันดีใจยิ่งกว่าจับสลากอาจารย์ทีสิสได้อันดับ1ซะอีก

แต่แล้วการไปประชุมกับกรมควบคุมมลพิษวันศุกร์ก็ทำให้ฉันเสียใจ

เขาไม่ได้คิดว่าจะเอาแบบของฉันไปพัฒนาเพื่อทำเป็นนิทรรศการจริงๆ
อย่างที่ฉันเข้าใจ ตามที่ใบโปรแกรมเขียน
แต่เขาจะให้พวกเราสามคนทำไอ้นิทรรศการนี่กันเองเหมือนเด็กประถมจัดบอร์ดนิทรรศการ
ให้เราติดต่อ หาสปอนเซอร์ หาแรงงาน ทำรายการประมาณราคา บริหารจัดการ
ในงบ2แสน7ที่เขาจะให้
ทำเองหมด มีพี่ใจดีมาช่วยคนนึง

เขาว่าดีออกอยู่ดีๆก็มีงานมาให้ฝึกทำมีเงินมาให้ฟรีๆด้วย

มันก็คงดี ถ้าชีวิตฉันไม่ได้มีเรื่องมากมายอยู่แล้วอย่างนี้
แล้วฉันจะเอาเวลาไหนไปทำทีสิส
แล้วฉันจะเอาเวลาไหนไปเก็บของย้ายบ้าน
ฉันต้องรีบแล้ว กู๋ไซไม่ควรอยู่ในที่ที่อากาศไม่ดี ที่นี่ฝุ่นเยอะเกินไป
เขาจะบ้ารึป่าว ฉันตัวแค่นี้เองเห็นบ้างมั้ย
อยากจะสละสิทธิ์เป็นบ้า แต่ก็มีชื่อคณะกับจุฬาและอ.ฉมาค้ำคออยู่ตัวเบอเริ่ม

ตอนแรกฉันคิดว่าเอนทรี่ที่แล้วจะเป็นช่วงที่แย่ที่สุด แล้วมันจะค่อยๆดีขึ้น
แต่เปล่าเลยย มันแย่ได้อีก ได้อีก ได้อีก ได้อีด
หอยเอ้ยยย  นี่เรียกว่าชีวิตกากๆได้มั้ย
คิดว่ามันจะกากได้กว่านี้อีกซักเท่าไหร่กันเชียว
ขอให้ปล่อยออกมาให้หมด อย่ากั๊กไว้เลย
ไหนๆช่วงนี้มันก็มาเยอะแล้ว อีกนิดอีกหน่อยเราก็ทำใจไว้แล้ว

เอาออกมาให้หมดเลย

เอาสิ

เหล่ากู๋บอกว่าฉันเป็น”ทินั๊ง”นะรู้มั้ย
(ทิ=เหล็ก,นั๊ง=คน)
ฉันอาจจะอ่อนแอ อ่อนใจ อ่อนไหว แต่ฉันไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอก
ในเมื่อชีวิตยังอยู่ก็ต้องสู้กันต่อไป
โต๋บอกว่าอย่างนั้น

การได้เห็นคนที่เรารักป่วยมันแย่มาก
การได้เห็นคนที่เรารักทุกข์จากการเห็นคนที่เขารักป่วยมันแย่มาก
ตรงกันข้าม
เวลาแบบนี้ฉันรู้ซึ้งแล้วว่าไม่มีอะไรมีค่ากว่าการได้ทำให้เขามีความสุข ได้ยิ้ม ได้หัวเราะ
ในขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่

และฉันสัญญาว่าฉันจะทำให้ดีที่สุด
ชีวิตของฉัน…ก็มีเรื่องสำคัญอยู่แค่นี้เท่านั้นเอง

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s