สองวันสบายใจ

สวัสดี สเปซที่รัก(ฉันยังเรียกชื่อเดิมของเธอ)

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมานี้เป็นวันว่างของฉัน
อันที่จริงก็มีงาน แต่ยังไม่ถึงกำหนดส่งให้ต้องเร่งรีบทำ
ไอ้ฟ้าเคยบอกว่า เวลาว่างคือเวลาที่ไม่ทำงาน ไม่ใช่เวลาที่ไม่มีงานทำ ห้าห้า

อยู่ดีๆสุดสัปดาห์นี้ฉันก็ว่างขึ้นมาได้แบบไม่ทันตั้งตัว
หลอกตัวเองว่าเป็นปิดเทอมซะงั้น

เมื่อวานไปวัดไตรมิตรกับแม่
เขาสร้างอาคารหินอ่อนหลังใหม่สำหรับพระพุทธรูปทองคำอันเลื่องชื่อองค์นั้น
สร้างเสร็จไปตั้งนานแล้ว มีพิธีเปิดยิ่งใหญ่ ใครต่อใครเฮละโลกันมาเที่ยวชม
คนจากอีกซีกโลกยังระหกระเหินมาถึงนี่
ไอ้เราอยู่ใกล้แค่นี้ยังไม่เคยไป
ข้างในทำดีนะ
มีพิพิธภัณฑ์เยาวราชกับพิพิธภัณฑ์พระพุทธรูปทองคำองค์นั้นอยู่ที่ชั้นหนึ่งและสอง
ชั้นบนสุดคือสิ่งที่คุณก็รู้ว่าอะไร

…ฉันไหว้พระเพราะถูกสั่งสอนมาให้ทำ
ฉันไม่ได้ ศ รั ท ธ า ขนาดนั้นหรอก
ฉันไม่คิดว่าการไหว้พระจะทำให้ฉันได้บุญ
หรือการของพรจะทำให้ฉันได้ในสิ่งนั้น
(ฉันไม่ได้อยากได้บุญ เพราะฉันไม่คิดว่ามันมีตัวตนจริง)
แต่ฉันก็ยังไหว้พระ และขอพร
ฉันแค่รู้สึกว่าพระพุทธรูปเป็นตัวแทนของพระพุทธเจ้า
บุคคลที่ให้กำเนินพระพุทธศาสนา
แม้จะไม่ใช่ทั้งหมดของมันที่ฉันเชื่อ
แต่มันก็เป็นศาสนาที่ฉันคิดว่ามีเหตุผลมากที่สุด
ฉันขอพรเพราะฉันอยากจะรู้สึกว่า
บางทีเรื่องที่ฉันอยากจะได้แต่ทำอะไรไม่ได้
อาจจะมีปาฏิหาริย์บางอย่างเกิดขึ้นกับมันบ้าง…

นานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ที่ไม่ได้เข้าวัดกับแม่
แม่ตื่นเต้นกับพิพิธภัณฑ์ และอยากให้ฉันถ่ายรูปเยอะๆ
เราทำบุญร่วมกันยี่สิบบาทให้โรงพยาบาลสงฆ์
แม่ไม่ได้ขอพร…ฉันก็เช่นกัน

กลับมาบ้านช่วยกันทำลาบหมูกับตับ
ตอนบ่ายรีบกลับบ้านใหม่มาซักผ้า
เป็นการเดินทางที่ดีมาก เพราะฉันได้เล่าเรื่องตลก
ที่ทำให้พ่อกับแม่หัวเราะและมีเรื่องอื่นเล่าต่อกันตลอดทาง
จนไม่มีช่องว่างให้เขาเถียงกันให้เสียบรรยากาศเหมือนครั้งอื่นๆ
พอถึงบ้าน ฉันช่วยแม่ซักผ้า
ส่วนป่าป๊าก็หลงอยู่ในนิทราอย่างมีความสุข
แสงอาทิตย์ในฤดูหนาวบนดอกกล้วยไม้หน้าบ้านนี่มันสุดๆจริงๆ
งามจนบรรยายไม่ถูกเลยทีเดียว
ซักผ้าเสร็จพ่อตื่นมาช่วยกันรดน้ำต้นไม้
แม่ชี้ให้ดูไข่นกเขาหนึ่งฟองที่ต้นโมกข้างรั้ว
ชมนาดที่อี๊เพาะมาให้ปีกว่า ออกดอกแล้ว(เสียที) แม่ดีใจใหญ่

(ชมนาดเป็นไม้เลื้อยชนิดหนึ่ง
ดอกชมนาดมีกลิ่นหอมเหมือนขนมแต่แม่บอกว่าเหมือนน้ำตาลสด
หอมเย็นใจพอที่จะเอาไปทำน้ำหอมแข่งกับฝรั่งได้สบายๆ)

ฉันไม่ได้เปิดเพลงในโทรศัพท์แล้วกระโดดโลดเต้น
รดน้ำต้นไม้อย่างสบายใจเฉิบอย่างนี้มานานมากแล้ว
มื้อเย็นพ่อทำเส้นหมี่ลูกชิ้นเนิ้อ ของฉันเป็นมาม่าต้มยำลูกชิ้นเนื้อ
หลังอาหารฉันกับแม่หาสูตรทำทาร์ตไข่ในอินเตอร์เน็ตแล้วจดขึ้นมา
เราดูเพนกวินน้อยพิงกุร่วมกันเป็นกิจกรรมสุดท้ายของวัน

วันนี้แม่ทอดไข่ดาวแต่เช้า
ฉันตื่นขึ้นมาตอนเจ็ดโมงครึ่งทีนึง
เพื่อไปเลื่อนราวตากผ้าออกไปตากแดด
กับเปิดหน้าต่างห้องนอน แล้วนอนต่อ
เช้าวันนี้อากาศดีเหลือเกิน เย็นฉ่ำยิ่งกว่าเปิดแอร์
ตื่นอีกทีเกือบสิบโมงมากินไข่ดาวข้าวมันของแม่
น้ำแกงลูกชิ้นเนื้อของพ่อ และกลีบลำดวน(??อีนี่มายังไง55)
หมดมื้อเช้าเราแยกย้าย พ่อนอนดูทีวี
แม่กวาดถูบ้าน ฉันล้างห้องน้ำ
ภารกิจยิ่งใหญ่ยาวนาน กว่าจะเสร็จก็เที่ยงกว่า
เราออกไปซื้อไก่ย่างวิเชียรบุรีแถวบ้านกลับมากินที่บ้าน
แม่ตำส้มตำเพิ่ม อิ่มมากเลยทีเดียว
ดีที่พ่อชอบกินไก่ที่ติดกระดูก
แต่แม่ชอบกินเนื้อเพราะแทะกระดูกไม่เป็น
เลยไม่ต้องแย่งกัน กินด้วยกันได้ดี อย่างนี้เรื่อยมา

หลังมื้อเที่ยงเราเอาส่วนผสมทาร์ตไข่ทั้งหมดออกมาวางบนโต๊ะ
เพื่อดูว่าขาดอะไรมั้ย
แต่ก็ไม่ขาดอะไรนอกจากพิมพ์สำหรับใส่แป้งพาย
มีเพียงพิมพ์สำหรับทำวุ้นรูปกระต่ายน้อยแปดอัน
ที่ดูจะพอใช้แทนกันได้
แต่สูตรที่หาได้มันสำหรับทาร์ตไข่สิบสองชิ้น
ฉันกับแม่เลยออกไปตลาดลองหาซื้อดู

ที่ตลาดแม่ซื้อมะนาว เราช่วยกันเลือกๆ
พอจะจ่ายเงิน… เราไม่มีเงิน ต้องวางมะนาว
เราลืมกระเป๋าสตางค์ไว้บนรถ5555
แม่ค้าคงคิดว่า อะไรวะ แม่ลูกคู่นี้55

ตระเวนหลายที่สุดท้ายก็หาซื้อพิมพ์ที่ต้องการไม่ได้
กว่าจะได้เริ่มทำจริงๆปาเข้าไปบ่ายสองกว่า
-ฉันลืมใส่น้ำมันตอนแรก แป้งเลยไม่จับตัวซักที
ยังดีที่แม่นึกได้
-ในสูตรไม่บอกว่าต้องตุ๋นไส้คัสตาร์ดนานแค่ไหน
แต่แม่คิดเอาเองว่ามันควรจะคนจนหมดฟอง
-เราใช้แม่พิมพ์วุ้นรูปกระต่ายน้อยทำทาร์ตไข่ในที่สุด
-เราใช้เตาอบใหม่เอี่ยมที่แม่แลกpointมา
ใหม่เอี๋ยมอย่างที่ยังไม่เคยเปิดใช่มาก่อนเลย
และมันงั่งมาก
ตั้งอุณหภูมิไม่ได้ ตั้งเวลาได้ไม่เกิน15นาที(ในสูตรให้อบ20นาที)
ด้านในลึกๆร้อนกว่าด้านที่ติดฝากระจกตู้
ด้านบนใช้แทนกระทะได้
และไฟบนไฟล่างในความหมายของมันคือ
ไฟที่ใช้กับกระทะด้านบนกับไฟในตู้อบข้างล่าง
(ไม่ใช่ไฟบนล่างแบบเตาอบทั่วไป)
มันเล็กมากจนใส่ทาร์ตไข่ได้ทีละสามอัน
ที่สำคัญถ้าใช้นานควันจะขึ้น5555
-ด้วยความไม่สมประกอบของเตาอบ
และความไม่สมมาตรของแม่พิมพ์รูปกระต่ายน้อย
เราต้องลองผิดลองถูกเอาเข้าเอาออกหลายครั้งกับทาร์ตไข่6ชิ้นแรก

ท้ายที่สุดก็(ทึกทักเอาเองว่า)ทำสำเร็จ
ถึงหน้าจะไหม้ไปนิดและแป้งส่วนที่ติดกับไส้จะไม่สุกไปซักหน่อยก็เถอะ
ฉันกับแม่กับพ่อผู้มายุ่งอยู่เนืองๆก็(ทึกทักกันเอาเอง)ว่ามันอร่อยใช้ได้ทีเดียว

กว่าจะเล่นเสร็จก้อห้าโมงครึ่ง
แม่ชิ่งไปรีดผ้า ฉันเก็บล้างเตรียมอาหารเย็น
หุงข้าวหั่นกระเทียมหั่นผักแกะกุ้ง
พ่อตื่นจากนิทรามาช่วยหั่นตับกับยอดมะพร้าว
แล้วลงมือผัดเองอย่างไม่รีรอ
เป็นตับผัดดอกหอมกับยอดมะพร้าวผัดกุ้ง
ที่มีน้ำมันเยอะที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาในชีวิตน้อยๆของฉัน5555
ไม่เป็นไรนะ พ่อชงชาให้กินแก้เลี่ยน55

ก่อนหมดวันฉันจดสูตรลงในหนังสือสูตรทำขนมของแม่
และเรียกมันว่า”ทาร์ตไข่ในฝัน”

อยากพิมพ์ไว้เป็นที่ระลึก
ว่าดีใจที่มันไม่ใช่ความฝัน…สองวันสบายใจของเรา:)

ฉันจะเริ่มวันใหม่ อาทิตย์ใหม่ อย่างสดใสและแข็งแรง
ทั้งร่างกายและจิตใจ
ขอให้เธอก็เช่นกัน
บายๆ

ปล.1 ตอนนี้ติดการ์ตูนเพนกวินน้อยพิงกุ(ทุกวัน2ทุ่ม15-30ทีวีไทย)
กับละครพระอาทิตย์คืนแรม(จันทร์อังคารพุธหลังเพนกวินน้อยพิงกุ)มาก
มันดีมากจริงๆ อยากบอกให้ทุกคนที่เรารักได้ดู
ปล. 2ที่อินมากขนาดนั้นคงเพราะหมอบอกว่าตาพ่อจะค่อยๆมืดลง
และมองไม่เห็นไปในที่สุด…อืมมมม…ในที่สุด………

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s