อยากกลับบ้านแล้ว

ฉันเหนื่อยจัง
ฉันเหนื่อยใจ
ฉันไม่น่ามาอยู่ตรงนี้เลย
แต่ก้อออกไปไม่ได้ซะแล้วหละ
ฉันผิดที่ฉันเป็นแบบนี้ ฉันดื้อเกินไป
ฉันเถียงในใจ มากมายเหลือเกิน
ฉันไม่ควรมาไกลขนาดนี้
อึดอัดจังนะ
เธอ…
สิ่งที่บิ๋มพูด มันไม่จริงใช่มั้ย
ฉันลังเล สับสน
ฉันเสียใจ
 
ฉันคงอ่อนแอเกินไปที่จะเสแสร้งทำเปนยิ้มแย้ม
หรือต่อล้อต่อเถียงกับคนที่ไม่เคยคิดจะยอมแพ้
 
คิดถึงบ้านจัง กลับบ้านดีกว่านะ…
 
ก ลั บ บ้ า น เ ร า   รั ก ร อ อ ยู่
 
ความรักจากบ้านหลังน้อยคงเติมพลังให้ฉัน
มากพอ ที่จะเข้มแข็งและสู้ต่อไปให้ถึงปลายทาง@

About patchaparachaichour

cud42, landscape stu75, drawing, writing, thinking, dreaming, muddled thoughts, welcome to my world...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s